ৰাগ: কৌ
উঠৰে উঠ বাপু গোপাল হে
নিশী পৰভাত ভৈল।
কমল নয়ন বুলি ঘনেঘন
যশোৱা ডাকিবে লৈল॥
মোৰ প্ৰাণধন সুচান্দ বয়ন
গাৱ চালি তেজ নিন্দ।
সৰ্ব্ব পুৰুষৰ শিৰৰ ভূষণ
তুমি সে বাপু গোবিন্দ॥
মোৰ পুত্ৰ বুলি যশোৱা গোৱালী
বুকে বান্ধি কোলে লৈলা।
বয়নে চুম্বন কৰি ঘনে ঘন
আনন্দে মগন ভৈলা॥
সিদ্ধ মুনিগণে চিন্তিয়া নপাৱে
সো হৰি যশোৱা কোলে।
ত্ৰিজগত পতি ভকতি মিলিল
মূৰুখ মাধৱে বোলে॥
Assamese · অসমীয়া
Related poems
চিৰযৌবন – লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱালক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা- অধমে লইলো, অধমে লওঁ, আল্লাৰ নাম – আজান ফকীৰআজান ফকীৰ
- বহাগৰ বিহু (অংশ) – কমলাকান্ত ভট্টাচাৰ্যকমলাকান্ত ভট্টাচাৰ্য
- ঢোঁৰাকাউৰী আৰু টিপচীচৰাই – লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱালক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা
- অসম দেশেৰ বিবৰণ (অংশ) – আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকনআনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকন
- জাতীয় সঙ্গীত – হেমচন্দ্ৰ গোস্বামীহেমচন্দ্ৰ গোস্বামী
