চনেট্ চানেকি আঁচি পোন্-প্ৰথমতে,
‘প্ৰকৃতিৰ চো-ঘৰ' চাই ‘পিত্-পিত্',
অসমীয়া সাহিত্যৰ ভঁৰালত থিত্
নতুন সম্ভাৰ এটি কৰিলাঁ লাচতে।
‘চানেকি' সংগ্ৰহ কৰি জাতি-সাহিত্যৰ,
অসম সমল স'তে সতিনী থলত
বন্ধালাঁ যি ওখ দৌল ‘বিশ্ব’-মণ্ডপত,
চৰাব গৌৰৱ তৱ যুগ-যুগান্তৰ।
‘কাকুতি’ তোমাৰ শুনি, প্ৰেমিকাৰ প্ৰতি,
‘বিজুলী বুকুত দেখি’ সেই ‘সোণলতা’,
নপমি নোৱাৰে,—যাৰ সুকৰুণ মতি—
প্ৰতি পদে প্ৰতিভাত হোৱা কোমলতা;
বুৰঞ্জী-ভোমোৰা তুমি, পুৰণিত ৰতি,
সাধিলাঁ তাৰেই দেৱ মৰ্ত্য অমৰতা।
Assamese · অসমীয়া
Related poems
বাসন্তীৰ বিয়া – কমলাকান্ত ভট্টাচাৰ্যকমলাকান্ত ভট্টাচাৰ্য- নাচে ভালি নাচে মদন গোপালা – মাধৱদেৱমাধৱদেৱ
- বোলহু ৰাম নামেসে মুকুতি নিদানা – শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱশ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ
- নাৰায়ণ; কাঁহে ভকতি কৰো তেৰা – শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱশ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ
- তৰা – লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱালক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা
- মানৱ বন্দনা – চন্দ্ৰকুমাৰ আগৰৱালাচন্দ্ৰকুমাৰ আগৰৱালা
