ৰাগ: শ্যাম
পৰভাতে সুমৰো গোবিন্দ হৃষীকেশ।
চিদানন্দ মূৰুতি কপট গোপবেশ॥
সত্য সনাতন নিত্য নিৰঞ্জন দেৱ।
অনাদি অনন্ত যোহি বিনে নাহি কেৱ॥
সোহি প্ৰভু নাম ধৰে নন্দকু নন্দন।
কৰো পৰভাতে তযু চৰণ বন্দন॥
সনক সনন্দ যোগী যাহাকো ধিয়াই।
সকল নিগমে যাকু বিচাৰি নাপাই॥
চতুৰ বয়ন ভব কৰু যাক সেৱ।
গোপ নন্দ ভবনে বেকত সোহি দেৱ॥
অৰুণ নয়ন নখ অৰুণ বৰণ।
অৰুণ অধৰ চাৰু অৰুণ চৰণ॥
নীলমণিনিভ তনু এ জগজীৱন।
কহয় মাধৱ গতি নন্দকু নন্দন॥
Assamese · অসমীয়া
Related poems
পৰ্ব্বততে ফুলিলে ৰঙানোকৈ – জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাজ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা- বীণ-বৰাগী – চন্দ্ৰকুমাৰ আগৰৱালাচন্দ্ৰকুমাৰ আগৰৱালা
- ছয় ঋতুৰ ডাক – লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱালক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা
- ৰঙ্গিলী — প্ৰথম অধ্যায় (অংশ) – ৰজনীকান্ত বৰদলৈৰজনীকান্ত বৰদলৈ
- কাকূতি – হেমচন্দ্ৰ গোস্বামীহেমচন্দ্ৰ গোস্বামী
- কবিতা – লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱালক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা
