ভোলানাথ দাস

জীৱন

ভোলানাথ দাসৰ জন্ম ১৮৫৮ চনত নগাঁৱত। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম বাপিৰাম দাস; তেওঁলোক লোকশিল্পী বাখৰ বৰাৰ বংশৰ লোক।

নগাঁৱত স্কুলীয়া শিক্ষা শেষ কৰি ১৮৭৯ চনত তেওঁ কলিকতাৰ মেট্ৰ'পলিটান কলেজত পঢ়িবলৈ যায়। পাছলৈ তেওঁ চৰকাৰী চাকৰিত সোমায় আৰু চাব ডেপুটী কলেক্টৰ হিচাপে কাম কৰে।

১৯১২ চনত চাকৰিৰ পৰা অৱসৰ লৈ তেওঁ গুৱাহাটীত থাকে। ১৯২৯ চনত গুৱাহাটীতে তেওঁৰ মৃত্যু হয়।

‘সীতাহৰণ কাব্য’ৰ প্ৰথম প্ৰকাশৰ চন লৈ মতভেদ আছে: প্ৰকাশকৰ মতে ১৯০২, কোনো কোনো সমালোচকৰ মতে ১৯০৩; কাব্যখনৰ ৰচনা ১৮৮৮ চনত শেষ হৈছিল।

সাহিত্য কৰ্ম

তেওঁৰ প্ৰধান সৃষ্টি ‘সীতাহৰণ কাব্য’। ৰামায়ণৰ কাহিনী লৈ লিখা এই কাব্য অমিত্ৰাক্ষৰ ছন্দত ৰচিত; কাব্যৰ আৰম্ভণিতে কবিয়ে নিজেই বঙ্গৰ কবি মধুসূদনৰ সেই ছন্দৰ কথা উল্লেখ কৰিছে।

‘কবিতামালা’ আৰু ‘চিন্তা-তৰঙ্গিণী’ তেওঁৰ কবিতা পুথি। ‘মেঘ’, ‘কিয়নো নাজাগে আমাৰ মন?’, ‘মধুহাঁসি’, ‘আসামবাসী’, ‘বিবেক’ আদি কবিতা ১৯২৩ চনত কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ে প্ৰকাশ কৰা ‘অসমীয়া সাহিত্যৰ চানেকি’ত সংকলিত হৈছিল।

প্ৰধান গ্ৰন্থ

• সীতাহৰণ কাব্য (অমিত্ৰাক্ষৰ ছন্দত)
• কবিতামালা (প্ৰথম আৰু দ্বিতীয় ভাগ)
• চিন্তা-তৰঙ্গিণী (প্ৰথম আৰু দ্বিতীয় ভাগ)

অৱদান

অসমীয়া কবিতাত অমিত্ৰাক্ষৰ ছন্দৰ প্ৰয়োগ তেওঁৰ ‘সীতাহৰণ কাব্য’ৰ বিশেষত্ব। প্ৰকৃতি আৰু স্বদেশপ্ৰেমৰ সুৰেৰে লিখা ‘মেঘ’, ‘কিয়নো নাজাগে আমাৰ মন?’ আদি কবিতা কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ‘অসমীয়া সাহিত্যৰ চানেকি’ত অসমীয়া কবিতাৰ নিদৰ্শন হিচাপে স্থান পাইছিল।