মোৰ চিৰ জনমৰ চিৰ চনেহৰ
যত অপূৰণ আশা,
হয়তো কাৰোবা মধু পৰশত
পাব কেতিয়াৱা ভাষা।
দেৱৰ আশীষ হয়তো নামিব
ফলাব শুকোৱা কলি,
মাথোঁ মই যাম কেনিবা আঁতৰি
হম ধৰণীৰ ধূলি॥
Assamese · অসমীয়া
Related poems
ঢোঁৰাকাউৰী আৰু টিপচীচৰাই – লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱালক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা- অসম দেশেৰ বিবৰণ (অংশ) – আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকনআনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকন
- কাকো আৰু হিয়া নিবিলাওঁ – হেমচন্দ্ৰ গোস্বামীহেমচন্দ্ৰ গোস্বামী
- জোনাকীৰ প্ৰতি সম্বোধন – কমলাকান্ত ভট্টাচাৰ্যকমলাকান্ত ভট্টাচাৰ্য
- পাঠকৰ প্ৰতি নিবেদন – আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকনআনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকন
- বান্দৰ আৰু শিয়াল – লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱালক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা
