পদ্মনাথ গোহাঞিবৰুৱা

জীৱন

১৮৭১ চনত উত্তৰ লক্ষীমপুৰৰ নকাৰী গাঁৱত পদ্মনাথ গোহাঞিবৰুৱাৰ জন্ম হয়। উচ্চ শিক্ষাৰ বাবে তেওঁ কলিকতালৈ যায়, কিন্তু তাত ডিগ্ৰী সম্পূৰ্ণ কৰিব নোৱাৰিলে। কলিকতাত থাকোঁতে তেওঁ অসমীয়া ভাষা উন্নতি সাধিনী সভাৰ কামত সক্ৰিয়ভাৱে জড়িত হয়।

অসমলৈ উভতি আহি তেওঁ অসমীয়া ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ বাবে বুৰঞ্জী, ভূগোল, নীতিশিক্ষা আদি বিষয়ৰ বহুতো পাঠ্যপুথি ৰচনা কৰে। প্ৰথমা পত্নী লীলাৱতীৰ অকাল মৃত্যুৰ পিছত হীৰাৱতীৰ সৈতে তেওঁৰ বিবাহ হয়। লীলাৱতীৰ স্মৃতিতে তেওঁ ‘লীলা’ কাব্য ৰচনা কৰে।

ব্ৰিটিছ চৰকাৰে তেওঁক ‘ৰায় বাহাদুৰ’ উপাধি প্ৰদান কৰে। চৰকাৰৰ পৰা সাহিত্যিক পেঞ্চন পোৱা প্ৰথমজন অসমীয়া সাহিত্যিকো আছিল তেওঁ। ১৯৪৬ চনত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।

তেওঁৰ জন্ম আৰু মৃত্যুৰ সঠিক দিন-তাৰিখ সম্পৰ্কে উৎসসমূহৰ মাজত মতভেদ আছে, আৰু ‘ভানুমতী’ৰ প্ৰকাশৰ বছৰ ১৮৯০ নে ১৮৯১ সেই বিষয়েও উৎসভেদে পাৰ্থক্য আছে।

সাহিত্য কৰ্ম

উপন্যাস: ‘ভানুমতী’ আৰু ‘লাহৰী’ — দুয়োখনেই বুৰঞ্জীমূলক; ‘ভানুমতী’ অসমীয়া সাহিত্যৰ আদিম উপন্যাসসমূহৰ অন্যতম। নাটক: বুৰঞ্জীমূলক ‘জয়মতী’, ‘গদাধৰ’, ‘সাধনী’, ‘লাচিত বৰফুকন’; সামাজিক ধেমেলীয়া নাট ‘গাঁওবুঢ়া’, ‘টেটোন তামুলী’, ‘ভূত নে ভ্ৰম’; আৰু পৌৰাণিক নাট ‘বাণ ৰজা’।

কবিতা: ‘জুৰণি’, ‘লীলা’ আৰু ‘ফুলৰ চানেকি’। ইয়াৰ উপৰি ‘শ্ৰীকৃষ্ণ’ গ্ৰন্থ আৰু ‘জীৱনী সংগ্ৰহ’ সম্পাদনাও তেওঁৰ উল্লেখযোগ্য কাম।

প্ৰধান গ্ৰন্থ

• ভানুমতী (উপন্যাস)
• লাহৰী (উপন্যাস)
• জয়মতী (নাটক, ১৯০০)
• গাঁওবুঢ়া (ধেমেলীয়া নাট)
• লাচিত বৰফুকন (নাটক, ১৯১৫)
• জুৰণি (কবিতা)
• লীলা (কাব্য)
• ফুলৰ চানেকি (কবিতা)

অৱদান

সাংবাদিকতাতো তেওঁৰ বৰঙণি উল্লেখযোগ্য। কলিকতাত কৃষ্ণপ্ৰসাদ দুৱৰাৰ সৈতে আৰম্ভ কৰা মাহেকীয়া ‘বিজুলী’ তেওঁ সম্পাদনা কৰে, আৰু ১৯০১ চনত মথুৰামোহন বৰুৱাৰ সৈতে তেজপুৰৰ পৰা সাপ্তাহিক ‘আসাম বন্তি’ প্ৰকাশ কৰে। উপন্যাস, নাটক, কবিতা আৰু পাঠ্যপুথিৰে তেওঁ আধুনিক অসমীয়া সাহিত্যৰ ভেটি মজবুত কৰে।