মাদল বাজে ধিতাং ধিতাং,
বাঁহী বাজে দূৰৈত,
আজি ৰাতি ঝুমুৰ নাচিম
আমাৰ লাইনৰ চোতালত।
ৰঙা পাৰৰ বগা শাৰী,
খোপাত গুঁজা বনৰ ফুল,
হাতত হাত, কান্ধত কান্ধ,
কেতিয়াও নহয় খোজৰ ভুল।
সাতদিনৰ হাজিৰাৰ ভাগৰ
মাদলৰ মাতত পাহৰি যাওঁ,
বাবুৰ গালি, মেনেজাৰৰ খং
ঝুমুৰৰ তালত উৰুৱাওঁ।
আমাৰ ককাৰ ককা আহিছিল
ৰাঁচীৰ ৰঙা মাটিৰ পৰা,
সেই মাটিৰ গীত আজিও
আমাৰ মাতত আছে ভৰা।
এতিয়া এই অসমৰ মাটিত
আমাৰ নাড়ী পোতা আছে,
ঝুমুৰ আৰু বিহুৰ মাজত
এডাল সোণৰ সূতা আছে।
মাদল বাজে ধিতাং ধিতাং,
জোন উঠিছে চাহগছৰ মূৰত,
আজি ৰাতি দুখ নাথাকিব
আমাৰ লাইনৰ চোতালত।
