ঘূৰি ঘূৰি আহে ব’হাগৰ বিহু,
নাহে ঘূৰি মোৰ আইতা,
তাঁতশালখনত পৰি আছে আজিও
আধা বোৱা এখন গামোচা।
কপৌ ফুলিলে আমৰ ডালত,
কুলিয়ে মাতিলে পুৱাতে,
আইতাৰ বিহুনাম ভাহি আহে
পথাৰৰ পূবা বতাহতে।
সৰুতে মোক কোলাত বহুৱাই
আইতাই গাইছিল নাম—
“ব’হাগৰ কপৌ ফুল হ’বি তই,
হ’বি মোৰ বুকুৰ প্ৰাণ।”
আজি মই খোপাত কপৌ গুঁজিলোঁ,
হাতত ল’লোঁ তোমাৰ মাকো,
আধা বোৱা গামোচাখনত
ৰঙা ফুলবোৰ তুলি থাকোঁ।
ঢোল বাজে, পেঁপা বাজে,
গাঁৱৰ ডেকাই ধৰিছে নাম,
এইবাৰৰ বিহুৰ প্ৰথম গামোচাখন
তোমাৰ ফটোখনতেই থ’ম।
ঘূৰি ঘূৰি আহে ব’হাগৰ বিহু,
নাহে ঘূৰি মোৰ আইতা,
তাঁতশালৰ খটখটনিত শুনোঁ মই
তোমাৰ বুকুৰ কথা।
Assamese · অসমীয়া
